Cartoon: de boekenkast

Zondag. Tijd voor een goed boek. Wat literatuur. Of de verzamelde werken van Nicoline van der Sijs. Dus even in de boekenkast kijken.

Gisteren was het zaterdag. Klustijd. Een boekenkast in elkaar zetten. Maar dan niet van de IKEA. Van pen en papier. En Photoshop. Binnenkort zie je deze tekening als achtergrond van een taalgrapcartoon voorbijkomen. Voor nu: goed voor de zielenrust van bibliofielen.
Niet direct een talige woordgrap, maar er zitten wel een paar kleine grapjes en afwijkende elementen in.
Spot jij ze allemaal? Laat je reacties hieronder achter of op Facebook.

Boekenkast - bibliotheek - cartoon / illustratie

Zie ook: categorie cartoons & strips,
alternatieve literatuur: mond vol tanden en Russisch,
boek, kinderboek ‘Teller’, Boerkjes lezen

Air

Hij vond zichzelf heel erg literair,
maar hij was niet meer dan honderd liter air.

Lees ook: Loopbaanadvies – deel 7.

Ochtendverhaal – I

Afgebladerde verf op de kozijnen van het zolderraam. Hij tuurde even naar buiten, zijn handen op het kozijn leggend als een klein kind dat over een hekje probeert te kijken naar wat voetballende grote jongens.

Mooi weer. Prachtig weer. En hij mocht weer binnen zitten. Hij sjokte luid gapend in zijn geruite boxershort naar zijn bureaustoel. Dit was toch geen doen zo. De laptop was opgestart en daar zat hij dan. Schrijver. Oké, eigenlijk reclameschrijver. De sloganman. Swiffer bakt door en door schoon. Dat soort dingen. Maar eigenlijk was hij literator. Mulièsque, nee, Mulischesque eh Mulischoir. Nou. Literair geweld als dat van Mulisch. Dat was hij. Wilde hij. Ambitieus genoeg.

Maar hij had een writers block. Al tijden. Niet zo zuinig ook.

Voor hem lag een schrijfblok vol aantekeningen en plotwendingen.

Hij bladerde er wat door. Alleen lege bladzijden. Lijntjes. Meer niet. En op de voorkant stond “Writers block”. Voor zowel de taalman als de reclameschrijver in hem tergde dat zijn kromme tenen. Maak het maar Engels, dan verkoopt het beter. Klinkt interessant. En daarmee gaan ze geregeld finaal de mist in. Hadden ze hem maar in moeten schakelen. Deden ze niet. Soms. Suffe klusjes. Neem nou de internetprovider XS4all. Zij denken dat er staat: ‘toegang voor allen’. Engelstaligen lezen het als ‘uitwassen voor allen’. Of die bandengarage. Tyre Center. Brits-Engelse Tyre met de Amerikaans-Engelse spelling van Center. Kan toch niet? Het is nog net geen Engrish.

Over uitwassen gesproken, die Limburgse Geert, hij die fier overspoeld wordt door een tsunami van waterstofperoxide in zijn haar. Die heeft het over uitwassen. Uitwassen van de islam. Klopt wel. De islam is zo ongeveer de enige religie met uitgebreide wasvoorschriften voor het gebed. Zelfs je oren moet je goed uitwassen. Dat deed hem denken aan die campagne voor die wasverzachter. Ah, de gouden Govers-tijden. Maar hij dwaalde af. Literatuur moest er komen, zijn meesterlijke debuut. De zolderbalken waren grof afgewerkt. Hier en daar wat splinterig. Ragfijne spinnensliertjes in de hoeken. Een paar koffievlekken tegen het schuine ooit witte dak. Op drie-en-een-halve meter hoogte. Goh, wat was hij boos geweest toen! Zijn vriendin mocht de troep later opruimen. Aarde van de sanseveria lag toen ook overal.

Een ware artiest is eigenzinnig, heeft zo zijn nukken, hield hij zichzelf voor. Het bewees alleen maar dat hij een groot artiest moest zijn. Daarbinnen. Diep van binnen. Het moest er alleen nog even uit komen. En die vriendin had hij ook al niet meer. Mooi. Geen afleiding.

Later zou deze zolder vast een museum worden. Of nagebouwd in een of ander museum. Geroemd om zijn fenomenale zinnen. Maar ja. Hij worstelde al weken met de perfecte openingszin. “Het was een dag als alle andere toen hij de kabouter eens goed fijnkneep.” Nee, daar kon hij niet mee aankomen. Het was nog wel een van zijn betere vondsten. Moest hij eigenlijk wel over kabouters gaan schrijven? Dat hij ze zelf zag en er vooral last van had – de slaapfeestjes waren vermaard – betekende niet dat iedereen er op zat te wachten. En face it. Hij was geen Dirkjan die zich met kabouters kan omringen. Hij klapte de laptop dicht. Eenzame schrijver op een zolderkamer. Een groene lege sanseveriapot in de hoek. Hij legde zijn handen maar weer in zijn nek. Leunde achterover. Schrijven is 99% transpiratie. Die had hij wel gehad. Hij snoof even aan zijn oksel en trok een instemmend vies gezicht.

Nu de inspiratie nog. Zijn wereld. Op papier. Beschrijvend op zo’n manier dat je het aan kunt raken, kunt proeven. Met briljante vondsten. Dat was hij. Zo was hij. Met zijn zolderwritersblock. Stomme pen.

Wacht even, bedacht hij zich opeens. Ik heb helemaal geen zolder!

Voor de cursus poëzie schrijven, meteen na het wakker worden, precies een half uur  associatief schrijven. Aldus bovenstaand ochtendverhaal.

Beeldtaal: bezuinigingen?

Nu er tig miljard bezuinigd moet worden, moeten tevens de Schoone Kunsten er aan geloven.

Alternatieve Literatuur: Mond vol tanden

Dit boek is een gothic novel in de vorm van een briefroman. Er wordt gesuggereerd dat de hoofdpersoon is gebaseerd op de historische figuur Vlad Tepes. Deze Roemeense heerser had de bijnaam Vlad de Spietser, daar hij de gewoonte had mensen te spietsen op houten staken. De auteur maakte met zijn pseudoniem een subtiele verwijzing naar zowel deze bloeddorstige aard en het bijtgrage vampiergedrag van de hoofdpersoon. Het boek in kwestie is alom bekend:

Bram Tandenstoker – Dracula

Alternatieve Literatuur: Russisch

Russische frituratuur:

Leo Tolstoi – Patatje Oorlog en Vreten