De Franse Lente

Lente. La saison amoureuse. Rokjesdag en hebban olla vogala. Je ziet bloemetjes en bijtjes die leiden tot boemetjes en blijtjes. De warme zon op je koudbleke huid. Langzaam ontwaak je uit je dip of warrige winterslaap.  Voorzichtige pollen en bloemennectar zweven stroperig door de lucht en kietelen de nog frisse lentelucht die je neus naar binnen zuigt.

Lente. Volgens de Fransen het traagste van de vier seizoenen.

Pole pole pole pole

In Tanzania is de nationale leus zo ongeveer “Pole pole“. poo-lee poo-lee. Langzaam aan. Slowly. Take it easy. Relax. Geen noodzaak voor stress of haast. Het verwarrende is alleen, dat veel mensen ‘pole pole‘ vertalen met ‘slowly slowly’. Maar pole alleen betekent sorry. Als je ‘sorry, sorry!‘ wilt zeggen, zeg je ‘pole, pole!‘ Wat weer te langzaam begrepen wordt.

Een week geleden in Arusha had ik met een souvenirverkoopster nog een discussie. Die zei dat ‘pole pole‘ ‘slowly slowly‘ betekende. Was ik het niet mee eens. Langzaam langzaam is de halve tongbreker ‘pole pole pole pole‘.

Dus ik zeg: “Slowly is pole pole, slowly slowly would be pole pole pole pole. Just slowly is pole pole. And if I’m very sorry I say pole pole as well. I talk too fast? Sorry, slowly is ok? Pole pole pole sawa? But did I say slowly, sorry ok? Or did I say sorry, slowly ok? Well. Pole. Pole pole.”

De rest van de dag deed ik maar pole pole pole pole.

(Uit het archief, 16 november 2009)