Een fistelijke maaltijd?

“En terloops hoorde ik de Albert Heijn meneer op tv zeggen dat ze een fistel te koop hadden. Een fistel!”

“Bleek het om een ‘feeststol’ te gaan. In mijn tijd hadden we geen spraakverwarring. We aten gewoon kerststol.”

“Wat? Nee, niet kerststal, kerststol!”

Taalobservatie: de schreeuw

“WAAAAARGH!” hoor ik rechts van mij schreeuwen. Ik kijk op. Zie alleen een oudere heer, met wit Doc Emmett Brown haar met geruite stropdas en oranje regenjas en een lichte lach, op de fiets aankomen.

Geen aanleiding tot geschreeuw. Behalve dat hij net onder een viaductje doorreed en dat zo lekker galmt…

Sommige ‘jeugdtaal’ of straattaal vergaat hopelijk nooit.

De sprekors van Nieuw Hollonds

Voor de sprekors van Nieuw Hollonds wordt hut vurschil tusson duh individweluh (en asocialuh?) SUV en hut publiekuh OV ironisch genoeg steeds klaainor.

‘Terreinwagen’

Sprekon zuh gewoon auit als:

‘treinwagon’

Raadsel / riddle: “I cut a guy in half”

Raadsel / riddle:
“I cut a guy in half. What he is now almost sounds like the place I take him.
What was his firstname? And why?”

Leave your answer in the comments!
(And no peeking for clues or answers)

Friet

Stel. Je studeert in de jaren 90. En als een echt student ga je ook naar een gala. Met of zonder galaplicht. Op dat gala wil je dansen op de laatste lekkere clubhit. Uiteraard.

Maar wat eet je voor dat gala?

Precies. Zoals het hoort. Friet van Désiré.

Portuguese seals it?

Imagine. A language gone foul. Just imagine. A seal. Big eyes. Cute. Staring at you. A bit fluffy. Adorable creature.

Seal. In English. If you stretch the vowel and give it a high pitch, it almost sounds like the Japanese kawaii! It’s cute. A cute animal. Harmless.

Seal. In Portuguese. They write it as foca. To everybody that understands English it sounds just like fuck. Adorable animal gone x-rated. Unheard of. Foul language. The Portuguese must have thought “Sex sells”, but with mispronounced it with a southern-European accent as “Sex seals”. I can’t think of any other way how that language has gone pervertedly provocative.

Foca it. A language. A foul one. Best described as Porntuguese.

English pronunciation: The Chaos by Gerard Nolst Trenité

Meneer D just stumbled on an awesome poem, The Chaos, describing the irregularities of English pronunciation. It’s like spelling fish as ghoti when you apply British rules of pronunciation. It’s Opperlans avant la lettre, but then situated in the world of English speakers (and it’s more Opperlans than you might think, just see the section at the bottom about the history of the poem). The poem below is called “The Chaos” and was written by G. Nolst Trenité, also known as Charivarius (1870-1946). Meneer D just wished he had written it!

Well, Meneer D actually has been challenged to come up with a Dutch version, pointing out all irregularities in Dutch spelling and pronunciation (a starting point can be taugé-touché or verveling-sterveling). It would be too much honour to compare Meneer D’s Dutch wordy wits, with this brilliant language study by Nolst Trenité. But Meneer D will try, however it will be a time consuming project on its own. To be continued…

Now back to The Chaos. Let’s quote:

This version is essentially the author’s own final text, as also published by New River Project in 1993. A few minor corrections have however been made, and occasional words from earlier editions have been preferred. Following earlier practice, words with clashing spellings or pronunciations are here printed in italics.

Just try to read the poem out loud. That’s the only way you can really experience the difficulties in pronunciation. And don’t worry; the vast majority of native English speakers won’t be able to pronounce all words correctly. It’s a classic piece. Enjoy it!

The Chaos – Gerard Nolst Trenité

Dearest creature in creation
Studying English pronunciation,

I will teach you in my verse
Sounds like corpse, corps, horse and worse.

I will keep you, Susy, busy,
Make your head with heat grow dizzy;

Tear in eye, your dress you’ll tear;
Queer, fair seer, hear my prayer.

Pray, console your loving poet,
Make my coat look new, dear, sew it! 10

Just compare heart, hear and heard,
Dies and diet, lord and word.

Sword and sward, retain and Britain
(Mind the latter how it’s written).

Made has not the sound of bade,
Say – said, pay – paid, laid but plaid.

Now I surely will not plague you
With such words as vague and ague,

But be careful how you speak,
Say: gush, bush, steak, streak, break, bleak, 20

Previous, precious, fuchsia, via
Recipe, pipe, studding-sail, choir;

Woven, oven, how and low,
Script, receipt, shoe, poem, toe.

Say, expecting fraud and trickery:
Daughter, laughter and Terpsichore,

Branch, ranch, measles, topsails, aisles,
Missiles, similes, reviles.

Wholly, holly, signal, signing,
Same, examining, but mining, 30

Scholar, vicar, and cigar,
Solar, mica, war and far.

From “desire”: desirable – admirable from “admire”,
Lumber, plumber, bier, but brier,

Topsham, brougham, renown, but known,
Knowledge, done, lone, gone, none, tone,

One, anemone, Balmoral,
Kitchen, lichen, laundry, laurel.

Gertrude, German, wind and wind,
Beau, kind, kindred, queue, mankind, 40

Tortoise, turquoise, chamois-leather,
Reading, Reading, heathen, heather.

This phonetic labyrinth
Gives moss, gross, brook, brooch, ninth, plinth.

Have you ever yet endeavoured
To pronounce revered and severed,

Demon, lemon, ghoul, foul, soul,
Peter, petrol and patrol?

Billet does not end like ballet;
Bouquet, wallet, mallet, chalet. 50

Blood and flood are not like food,
Nor is mould like should and would.

Banquet is not nearly parquet,
Which exactly rhymes with khaki.

Discount, viscount, load and broad,
Toward, to forward, to reward,

Ricocheted and crocheting, croquet?
Right! Your pronunciation’s OK.

Rounded, wounded, grieve and sieve,
Friend and fiend, alive and live. 60

Is your R correct in higher?
Keats asserts it rhymes with Thalia.

Hugh, but hug, and hood, but hoot,
Buoyant, minute, but minute.

Say abscission with precision,
Now: position and transition;

Would it tally with my rhyme
If I mentioned paradigm?

Twopence, threepence, tease are easy,
But cease, crease, grease and greasy? 70

Cornice, nice, valise, revise,
Rabies, but lullabies.

Of such puzzling words as nauseous,
Rhyming well with cautious, tortious,

You’ll enveloplists, I hope,
In a linen envelope.

Would you like some more? You’ll have it!
Affidavit, David, davit.

To abjure, to perjure. Sheik
Does not sound like Czech but ache. 80

Liberty, library, heave and heaven,
Rachel, loch, moustache, eleven.

We say hallowed, but allowed,
People, leopard, towed but vowed.

Mark the difference, moreover,
Between mover, plover, Dover.

Leeches, breeches, wise, precise,
Chalice, but police and lice,

Camel, constable, unstable,
Principle, disciple, label. 90

Petal, penal, and canal,
Wait, surmise, plait, promise, pal,

Suit, suite, ruin. Circuit, conduit
Rhyme with “shirk it” and “beyond it”,

But it is not hard to tell
Why it’s pall, mall, but Pall Mall.

Muscle, muscular, gaol, iron,
Timber, climber, bullion, lion,

Worm and storm, chaise, chaos, chair,
Senator, spectator, mayor, 100

Ivy, privy, famous; clamour
Has the A of drachm and hammer.

Pussy, hussy and possess,
Desert, but desert, address.

Golf, wolf, countenance, lieutenants
Hoist in lieu of flags left pennants.

Courier, courtier, tomb, bomb, comb,
Cow, but Cowper, some and home.

Solder, soldier! Blood is thicker“,
Quoth he, “than liqueur or liquor“, 110

Making, it is sad but true,
In bravado, much ado.

Stranger does not rhyme with anger,
Neither does devour with clangour.

Pilot, pivot, gaunt, but aunt,
Font, front, wont, want, grand and grant.

Arsenic, specific, scenic,
Relic, rhetoric, hygienic.

Gooseberry, goose, and close, but close,
Paradise, rise, rose, and dose. 120

Say inveigh, neigh, but inveigle,
Make the latter rhyme with eagle.

Mind! Meandering but mean,
Valentine and magazine.

And I bet you, dear, a penny,
You say mani-(fold) like many,

Which is wrong. Say rapier, pier,
Tier (one who ties), but tier.

Arch, archangel; pray, does erring
Rhyme with herring or with stirring? 130

Prison, bison, treasure trove,
Treason, hover, cover, cove,

Perseverance, severance. Ribald
Rhymes (but piebald doesn’t) with nibbled.

Phaeton, paean, gnat, ghat, gnaw,
Lien, psychic, shone, bone, pshaw.

Don’t be down, my own, but rough it,
And distinguish buffet, buffet;

Brood, stood, roof, rook, school, wool, boon,
Worcester, Boleyn, to impugn. 140

Say in sounds correct and sterling
Hearse, hear, hearken, year and yearling.

Evil, devil, mezzotint,
Mind the z! (A gentle hint.)

Now you need not pay attention
To such sounds as I don’t mention,

Sounds like pores, pause, pours and paws,
Rhyming with the pronoun yours;

Nor are proper names included,
Though I often heard, as you did, 150

Funny rhymes to unicorn,
Yes, you know them, Vaughan and Strachan.

No, my maiden, coy and comely,
I don’t want to speak of Cholmondeley.

No. Yet Froude compared with proud
Is no better than McLeod.

But mind trivial and vial,
Tripod, menial, denial,

Troll and trolley, realm and ream,
Schedule, mischief, schism, and scheme. 160

Argil, gill, Argyll, gill. Surely
May be made to rhyme with Raleigh,

But you’re not supposed to say
Piquet rhymes with sobriquet.

Had this invalid invalid
Worthless documents? How pallid,

How uncouth he, couchant, looked,
When for PortsmouthI had booked!

Zeus, Thebes, Thales, Aphrodite,
Paramour, enamoured, flighty, 170

Episodes, antipodes,
Acquiesce, and obsequies.

Please don’t monkey with the geyser,
Don’t peel ‘taters with my razor,

Rather say in accents pure:
Nature, stature and mature.

Pious, impious, limb, climb, glumly,
Worsted, worsted, crumbly, dumbly,

Conquer, conquest, vase, phase, fan,
Wan, sedan and artisan. 180

The TH will surely trouble you
More than R, CH or W.

Say then these phonetic gems:
Thomas, thyme, Theresa, Thames.

Thompson, Chatham, Waltham, Streatham,
There are more but I forget ‘em

Wait! I’ve got it: Anthony,
Lighten your anxiety.

The archaic word albeit
Does not rhyme with eight – you see it; 190

With and forthwith, one has voice,
One has not, you make your choice.

Shoes, goes, does. Now first say: finger;
Then say: singer, ginger, linger.

Real, zeal, mauve, gauze and gauge,
Marriage, foliage, mirage, age,

Hero, heron, query, very,
Parry, tarry, fury, bury,

Dost, lost, post, and doth, cloth, loth,
Job, Job, blossom, bosom, oath. 200

Faugh, oppugnant, keen oppugners,
Bowing, bowing, banjo-tuners

Holm you know, but noes, canoes,
Puisne, truism, use, to use?

Though the difference seems little,
We say actual, but victual,

Seat, sweat, chaste, caste, Leigh, eight, height,
Put, nut, granite, and unite

Reefer does not rhyme with deafer,
Feoffer does, and zephyr, heifer. 210

Dull, bull, Geoffrey, George, ate, late,
Hint, pint, senate, but sedate.

Gaelic, Arabic, pacific,
Science, conscience, scientific;

Tour, but our, dour, succour, four,
Gas, alas, and Arkansas.

Say manoeuvre, yacht and vomit,
Next omit, which differs from it

Bona fide, alibi
Gyrate, dowry and awry. 220

Sea, idea, guinea, area,
Psalm, Maria, but malaria.

Youth, south, southern, cleanse and clean,
Doctrine, turpentine, marine.

Compare alien with Italian,
Dandelion with battalion,

Rally with ally; yea, ye,
Eye, I, ay, aye, whey, key, quay!

Say aver, but ever, fever,
Neither, leisure, skein, receiver. 230

Never guess – it is not safe,
We say calves, valves, half, but Ralf.

Starry, granary, canary,
Crevice, but device, and eyrie,

Face, but preface, then grimace,
Phlegm, phlegmatic, ass, glass, bass.

Bass, large, target, gin, give, verging,
Ought, oust, joust, and scour, but scourging;

Ear, but earn; and ere and tear
Do not rhyme with here but heir. 240

Mind the O of off and often
Which may be pronounced as orphan,

With the sound of saw and sauce;
Also soft, lost, cloth and cross.

Pudding, puddle, putting. Putting?
Yes: at golf it rhymes with shutting.

Respite, spite, consent, resent.
Liable, but Parliament.

Seven is right, but so is even,
Hyphen, roughen, nephew, Stephen, 250

Monkey, donkey, clerk and jerk,
Asp, grasp, wasp, demesne, cork, work.

A of valour, vapid, vapour,
S of news (compare newspaper),

G of gibbet, gibbon, gist,
I of antichrist and grist,

Differ like diverse and divers,
Rivers, strivers, shivers, fivers.

Once, but nonce, toll, doll, but roll,
Polish, Polish, poll and poll. 260

Pronunciation – think of Psyche! –
Is a paling, stout and spiky.

Won’t it make you lose your wits
Writing groatsand saying ‘grits’?

It’s a dark abyss or tunnel
Strewn with stones like rowlock, gunwale,

Islington, and Isle of Wight,
Housewife, verdict and indict.

Don’t you think so, reader, rather,
Saying lather, bather, father? 270

Finally, which rhymes with enough,
Though, through, bough, cough, hough, sough, tough??

Hiccough has the sound of sup
My advice is: GIVE IT UP!

Now a bit more about this poem. Meneer D found it originally on this spelling blog. The English Spelling Society published an introductory article about it [Journal of the Simplified Spelling Society, 1994/2 pp27-30 later designated J17]: The Classic Concordance of Cacographic Chaos, by the hand of Chris Upward. It turns out there are several versions of Nolst Trenité’s poem out there. Good to read some about backgrounds and reconstructions! It’s also the source of the version of the poem I published here.

It already struck Meneer D’s mind; Googling on Nolst Trenité (a rather unusual name), Meneer D found people in The Netherlands. Turns out the author of the poem was a Dutchman and lived in Meneer D’s hometown of Utrecht and studied at the same university:

The author of The Chaos was a Dutchman, the writer and traveller Dr Gerard Nolst Trenité. Born in 1870, he studied classics, then law, then political science at the University of Utrecht, but without graduating (his Doctorate came later, in 1901). From 1894 he was for a while a private teacher in California, where he taught the sons of the Netherlands Consul-General. From 1901 to 1918 he worked as a schoolteacher in Haarlem, and published several schoolbooks in English and French, as well as a study of the Dutch constitution. From 1909 until his death in 1946 he wrote frequently for an Amsterdam weekly paper, with a linguistic column under the pseudonym Charivarius.

Also good to know: intentially this poem was written for foreign learners of English, published as aanhangsel (appendix) in 1920. Some words may be ancient by now and pronunciation may have changed over time. The Dutch will feel at home with it in more than one way. A proud piece of language history!

One Word Poem – Een gedicht in één woord

Meneer D komt af en toe hele mooie woorden tegen. Woorden die zoveel dichterlijke schoonheid bezitten, dat ze niet alleen in een gedicht gebruikt zouden kunnen worden, maar dat het woord zelfstandig al een gedicht is. Vond Meneer D. Bedacht Meneer D.

Uiteraard is het concept One Word Poem al eerder bedacht. Dat maakt Meneer D niet uit. Hij heeft het óók bedacht. In Amerika roept het zelfs allerlei discussies en vragen op of het wel een gedicht is. Of het wel kunst is. En of je het wel gepubliceerd krijgt.

Dichter David R. Slavitt schreef het onderstaande One Word Poem:

Motherless.

Dit gedicht roept een aantal vragen voor discussie op. Interessant ze te lezen of te overpeinzen.

Meneer D is niet zo filosofisch en wil ook geen diepere betekenis meegeven aan zijn One Word Poems. Het gaat om de schoonheid van het woord, bijna los van enige betekenis, context, filosofie of bedoeling. Zijn de laatste stukken beschilderde Muur in Berlijn ook indrukwekkend als je ze alleen als een stuk muur ziet, zonder historische en maatschappelijke context? Het gedicht van David (ook een Meneer D) R. Slavitt niet. Het woord Motherless (punt) vindt Meneer D niet zo bijzonder. Een soort Berlijnse muur. Meneer D kiest zelf graag woorden die mooie klanken hebben, opeenvolging van verwante lettertypes (labialen of steeds meer openende klinkers) bijvoorbeeld. Zoals bij kaketoe; aa-eh-oe, de mond gaat van open steeds dichter naar de oe toe. En een opeenvolging van drie plosieven k-k-t. Dat is wat Meneer D een beetje bedoelt. Maar kaketoe is niet mooi genoeg. Het heeft geen ritme, geen mooie jambes, het danst niet, geen lekker metrum.

Er zijn dus dichterlijk mooie woorden waar Meneer D blij van wordt. Woorden die niet zo bekend zijn. Meneer D zal pogen elke woensdag – Wan Wurd Poem Wensdee – een One Word Poem te posten.

Zwartbuiken en Blackberry’s

De Blackberry. Laatstelijk veelvuldig verguisd met rede en reden. Ook door Meneer D besproken.

Meneer D kan de onbedwingbare neiging niet onderdrukken om even te gaan goochelen (niet googelen) met wat woorden. En de Blackberry.

Even wat anders. Het fruitvliegje of bananenvliegje heeft als wetenschappelijke naam Drosophila melanogaster. Dat staat in het Grieks (ook actueel met de eurocrisis) voor donker- of zwartbuikige dauwliefhebber. Melanogaster: zwartbuikje. En in smartphoneland kunnen we fruitvliegje vast nog wel linken aan Apple.

En daar komt Meneer D op het bekende verschijnsel dat de vloeiklanken /l/ en /r/ erg op elkaar lijken. De Japanners (de website Engrish.com heet niet voor niets zo) en Chinezen hebben moeite ze uit elkaar te houden, omdat ze er niet mee zijn opgegroeid. De Kenianen – om de vele stammen met even zo vele talen maar even onheus te generaliseren – for that matter, is Meneer D’s ervaring, verwisselen de r en l gewoon als ze daar zin in hebben. Roulette kan zomaar lourette worden. Geen probleem. R en l kan Meneer D ook naar believen wisseren.

Passen we de r-l-wisseling toe op Blackberry, dan krijgen we uiteraard Blackbelly. Dan zijn we weer bij het fruitvliegje. Houdt van rottend (niet lottend) fruit. De rotte Apple onder de smartphones. Rekkel raten gisten (niet gesticuleren). Zwartbuik. Blackbelly: Melanogaster.

Als Blackbelly dan Melanogaster genoemd kan worden, dan kan Meneer D met de recente outages en problemen met de Blackberry daarvoor ook wel wat bedenken. Iets passends. En dus le voilà:

Blackberry: Melanodisaster.

Actualiteit: Telefoons bezaaid met poepbacterie

Nieuws: Telefoons bezaaid met poepbacterie

Meneer D ziet hier geen homofoon toeval:

“E. coli phone vs. I call iPhone”

Ongebruikelijkte woorden: svarabhaktivocaal

Svarabhaktivocaal. Niet het meest ongebruikelijkte woord dat er bestaat. Maar wel een woord van grote schoonheid. Een mogelijke ramp voor dyslectici en stotteraars. Een woord met 5 a’s. Een woord dat er exotisch en moeilijk uitziet. Hieronder volgt zo de betekenis, heel even geduld.

Feitelijk beginnen: wat is de Googlejacentiën Index van svarabhaktivocaal? Google leert ons het volgende:

  • svarabhaktivocaal – Googlejacentiën Index: 899

Achthonderdnegenennegentig resultaten. Dat is een flink hoge Googlejacentiën Index toch wel. Gelukkig is het woord ongebruikelijkt genoeg om niet door de spellingschecker herkend te worden, noch staat het in het Groene Boekje. Of Witte. Svarabhaktivocaal – zelfs typend is het voor Meneer D geen tonguetwister, edoch zowat een fingertwister bij het tienvingerig blind typen – blijkt niet buitengemeen ongebruikelijkt als er zelfs een Wikipedia pagina voor is en Onze Taal er een compleet taaladvies aan wijdt:

Een svarabhaktivocaal is een uh-klank die in de spreektaal tussen twee medeklinkers wordt ingevoegd om de uitspraak te vergemakkelijken. Het gaat om de klank die wordt gehoord in [melluk] (melk) en [arrum] (arm).

Deze stomme e, in vaktaal wel sjwa genoemd, kan niet overal worden ingevoegd. Het invoegen van een svarabhaktivocaal is alleen mogelijk in lettergrepen die eindigen op twee medeklinkers waarvan de eerste de l of de is; de tweede mag geen t- of s-klank zijn: [werruk], [dorrup], [halluf], [hellup], maar [hals] (niet [hallus]), [held] (niet [hellud]), [milt] (niet [millut]). Uit die laatste voorbeelden blijkt dat het dus niet om de spelling, maar om de uitspraak van het woord gaat.

Het woord svarabhakti is Oudindisch. In Van Dale (2005) wordt het woord als volgt verklaard:svara betekent ‘klank, klinker’ en bhakti betekent ‘deel, verdeling’: ‘verdeling/scheiding in een woord door een klinker’. Het woord is in de eerste decennia van de 20ste eeuw in gebruik gekomen in de taalkunde. Soms wordt voor dit verschijnsel ook de naam sjwa-insertiegebruikt.

Svarabhaktivocaal is dus een leuk woord voor een klein groepje fonetiekelingen (blijft u met die neologismes strooien, Meneer D? Meneer D: ja!). Het is een mooi woord uit de taalkunde, uit de hoek van fonologie. Een woord om iets uit de spreektaal te beschrijven. En naast de taalwetenschappelijke context en interesse zal er een kleine groep mensen zijn die het woord als puzzelwoord of ongebruikelijkt woordenboekwoord waarderen, zoals Meneer D.

Wat vindt Meneer D nu zo mooi aan svarabhaktivocaal? Het woordbeeld is natuurlijk prachtig. Het doet Meneer D wat denken aan de voornaam Bhaktaprasad uit een leuk kikkerkinderboek. Meneer D haalt vooral de lol uit het schier onmogelijk gecompliceerde woord voor een miniem simpel klankje. Iets heel simpels. Dat je zo vaak zegt. Iedereen kent het. Mel-luk. Veel primitiever kan taal bijna niet zijn. Voordat meneer Cro Magnon “oenga oenga” kon zeggen, zei hij “uh”, zoals de zwakke sjwa uit mel-luk. Hij gebruikte een svarabhaktivocaal, maar dat wist-ie niet. Net zoals veel mensen het waarschijnlijk niet weten. Hoeveel mensen zeggen: “Mag ik de melk?” en denken daarbij: “Goh, sprak ik zojuist een svarabhaktivocaal uit? Gaaf zeg! Vanaf nu ga ik ook letten op mijn glottisslagen! Nu maar hopen dat niemand dat gaat na-apen.” Weinig. Kan Meneer D verzekeren. Simpel verschijnsel, prachtige term om zoiets simpels te benoemen.

Enfin (Meneer D wilde enfin eens gebruiken, omdat het niet in zijn standaardrepertoire zit), svarabhaktivocaal is een ongebruikelijkt woord. Ook met dit prachtige fonetiekelingen woordenboekwoord willen we – wil Meneer D – dat het minder ongebruikelijkt wordt. Meneer D wil de lezer stimuleren svarabhaktivocaal in een conversatie te gebruiken. Niet zomaar: “Kijk eens wat voor woord ik nu weer geleerd heb!” Nee, gewoon. In context. Spontaan, als het echt van toepassing is. Meneer D zal de lezer een handreiking doen.

Stel, je zit na een dagje gezellig winkelen in een Amsterdamse – of Zaanse – kroeg. Je hoort de man of vrouw naast je met een onvervalst West-Fries accent spreken. Je herkent de herkomst van het accent meteen. West-Fries en wel te verstaan: Alkmaar. Duidelijk. West-Fries, met zo’n dikke dubbelle-dubbelle eL.
Wie deze eL niet herkent, kan zich even verdiepen in de uitspraak van de Purmerendse Britt Dekker met haar – voor sommigen mogelijk ietwat te platte – muziekclipje F*cking Vet: “Toen ik naar Suriname vloog”, het clipje begint bij die zin, zodat het ongerief beperkt blijft. Ok, Purmerend is niet Alkmaar, maar de eL is close enough.
In alle geveinsde onwetendheid vraag je – na eerst wat beleefdheden te hebben uitgewisseld over het weer en het bier – waar de ander vandaan komt.
De ander reageert met: “Ik kom uit Al-lukmaar”.
Alkmaar heeft op zijn Alkmaars bijna drie lettergrepen, een heel ander verhaal dan een net Hollands glas mel-k.
Je kunt nu dus spontaan antwoorden: “Ah, wat leuk, uit Alkmaar! Ik meende het West-Friese accent al te herkennen, prachtig hoe u de svarabhaktivocaal in uw uitspraak Alkmaar weet op te rekken met een sterk verlengde sjwa tot schier een syllabe! Die klankwaarneming verwarmt mijn fonetische hart bijna net zo hard als deze whiskey. À propos whiskey, kan ik u nog wat te drinken aanbieden?”
Zo heeft u prachtig s-geallitereerd de Alkmaarder aangesproken, svarabhaktivocaal in een conversatie gebezigd zonder aanmatigend te zijn en je gesprekspartner tevreden gesteld met een drankje.

Zo simpel kan het gebruik van svarabhaktivocaal in een conversatie zijn!

Touché

Als je touché volgens andere spraakregels uitspreekt, klinkt het net zoals taugé volgens uitgesproken regels niet uitgesproken wordt met een hardhollandse G. Maar als je dat dus wel doet. Dan is het hetzelfde. Touché. Taugé.
Tja. Een G, met een beroerd homofoon touwtje (geen tautje, want dat is weer Grieks voor me) aan elkaar geknoopt, een ogenschijnlijk verband.
Dit soort loze en verwarrende gedachtes kun je als je ze hebt het best meteen in de kiem smoren (of in de olie bakken volgens Wikipedia).
Een rake opmerking (nu eens niet als uitspraak, maar als iets wat ik opmerk, waarneem) van mezelf.
Touché dus.
Of taugé.
Klinkt als au in elk geval…