One Word Poem – IV

One Word Poem:

Superheldenhomohuwelijk

Het woord vertelt al het hele verhaal: het eerste superheldenhomohuwelijk is in aantocht. Marvel Comics kondigde dat aan. In het Nederlands pure poëzie om een aantal redenen. Stoere superhelden, toonbeeld van machismo en Echte Mannen. Conservatief, chauvinistisch en traditioneel als de pest. Iets waar de Echte Amerikaanse Man zich mee kon identificeren – en dat mocht hij willen, want hij is geen superheld. En dan. Homohuwelijk. Twee superhelden zijn homo en gaan trouwen. Revolutionair! Een heel verhaal in één woord.

Wat maakt het verder zo bijzonder? De klanken en het ritme.

Het metrum, het ritme. Zeg het maar eens hardop een paar keer achter elkaar: superheldenhomohuwelijk, superheldenhomohuwelijk, superheldenhomohuwelijk, superheldenhomohuwelijk. Een ongelofelijke cadans, je hoort bijna een funky ritmesectie. Je kunt het woord meedrummen alsof je de drummer van Prince bent. Het suup is de sluitende hi-hat, per de snare, hel de strakke bassdrum, den de drumstok op de rand van de snaredrum, de ho een doffere bassdrum, de mo een tomtom, de huw(e) bassdrum en bekken, lijk weer de drumstok op de rand van de snaredrum. Luister maar.

De klanken zijn ook mooi. De u van super herhaalt zich in huw. Van de su naar de per sluit je mond, dan al allitererend met de h gaat je mond van breed open met he naar rond open ho, weer terug naar bijna gesloten hu. De onbeklemtoonde sjwa’s (stomme e’s) herhalen zich ook in kadans: superheldenhomohuwelijk. Gelukkig is niet de mo van homo een me, want home zou weer lastiger uit te spreken zijn en de continuïteit teniet doen. De verwante medeklinkers p en m zitten ook mooi in de cadans. Een herhaling van de l.

Superheldenhomohuwelijk. Een prachtig klankdicht, sluitend metrum en nog een mooie, revolutionaire boodschap ook. Sinds Obama zijn steun betuigde aan het homohuwelijk is het Yes, we can! Wat uiteraard slaat op mooie poëzie, die de schrijvers bij Marvel zelf niet had kunnen bevroeden.

Lees ook: One Word Poem I, II, III en
Een gedicht in één woord en Waanzoek

One Word Poem – III

One Word Poem:

teleurgang…

Een neologisme van Meneer D als One Word Poem. Dit woord is uiteraard een samentrekking van twee bestaande woorden: teleur(stelling) en teloorgang. Samengesteld roept het zoveel meer op, krijgt het meer zeggingskracht. Meneer D bedacht het woord voor zijn taalspelend betoog over zijn ongesteldheid betreffende de heer Anton Iem: Tegenstellig.

Met dank aan Pieter Teekens, hij bedacht dat teleurgang een efficiënt One Word Story is (vergelijk Six Word Stories), wat voor Meneer D neerkomt op een One Word Poem.

One Word Poem – II

One Word Poem:

(treusneus)

Treusneus, een mooi One Word Poem. Treusneus is weinig gebruikt en vrij onbekend. Het betekent bagatel, ofwel, een kleinigheid, een futiliteit, een nietigheid.

En tja. Voor Meneer D wordt het juist poëtisch door treusneus tussen haakjes te zetten, maar toch uit te lichten als dat ene woord. Te bestempelen als poëzie. Denk er maar eens over na.

One Word Poem – I

One Word Poem:

jokdorpel!

Een mooi ongebruikelijkt woord als One Word Poem. Meneer D noteerde het al als Ongebruikelijkt Woord, zie daar ook voor de betekenis. Jokdorpel danst. Het ritme, de jambe. Het is een boerenwals: ÉÉN-twee-drie, ÉÉN-twee-drie, jókdorpel!, jókdorpel! Meneer D zie de boeren in de polders al zwierend walsen naast de sluis. En onder die sluisdeuren: de jokdorpel, de aandrijfzwengel voor de waterbouwkundige wals. Prachtig. Een woord – als je de betekenis weet maar ook zonder – dat een krachtig beeld oproept. Jokdorpel. Poëzie in één woord.

One Word Poem – Een gedicht in één woord

Meneer D komt af en toe hele mooie woorden tegen. Woorden die zoveel dichterlijke schoonheid bezitten, dat ze niet alleen in een gedicht gebruikt zouden kunnen worden, maar dat het woord zelfstandig al een gedicht is. Vond Meneer D. Bedacht Meneer D.

Uiteraard is het concept One Word Poem al eerder bedacht. Dat maakt Meneer D niet uit. Hij heeft het óók bedacht. In Amerika roept het zelfs allerlei discussies en vragen op of het wel een gedicht is. Of het wel kunst is. En of je het wel gepubliceerd krijgt.

Dichter David R. Slavitt schreef het onderstaande One Word Poem:

Motherless.

Dit gedicht roept een aantal vragen voor discussie op. Interessant ze te lezen of te overpeinzen.

Meneer D is niet zo filosofisch en wil ook geen diepere betekenis meegeven aan zijn One Word Poems. Het gaat om de schoonheid van het woord, bijna los van enige betekenis, context, filosofie of bedoeling. Zijn de laatste stukken beschilderde Muur in Berlijn ook indrukwekkend als je ze alleen als een stuk muur ziet, zonder historische en maatschappelijke context? Het gedicht van David (ook een Meneer D) R. Slavitt niet. Het woord Motherless (punt) vindt Meneer D niet zo bijzonder. Een soort Berlijnse muur. Meneer D kiest zelf graag woorden die mooie klanken hebben, opeenvolging van verwante lettertypes (labialen of steeds meer openende klinkers) bijvoorbeeld. Zoals bij kaketoe; aa-eh-oe, de mond gaat van open steeds dichter naar de oe toe. En een opeenvolging van drie plosieven k-k-t. Dat is wat Meneer D een beetje bedoelt. Maar kaketoe is niet mooi genoeg. Het heeft geen ritme, geen mooie jambes, het danst niet, geen lekker metrum.

Er zijn dus dichterlijk mooie woorden waar Meneer D blij van wordt. Woorden die niet zo bekend zijn. Meneer D zal pogen elke woensdag – Wan Wurd Poem Wensdee – een One Word Poem te posten.