Cartoon: Stripdagen – de Tochtstrip [Comik.nl]

Stripdagen Haarlem: De Tochtstrip

Tijdens de Stripdagen in Haarlem, die zijn van 3 t/m 12 juni,  sprak Meneer D afgelopen zaterdag ten tweeden male met de dame van Comik.nl. Een dag eerder had ze nog de webcomicawards (Meneer D schrijft dat vandaag als 1 woord) uitgereikt. Na de uitreiking had Meneer D – die daar op Déëresque wijze verzijld (ja bewuste typo; spel(l)ing met een Haarlemse Monopoliestraat) was geraakt – haar voor het eerst ontmoet en wat over zijn uitgeverloze werk verteld.

Deze tweede ontmoeting was bij de expo van de webcomicawardsgenomineerden (nog steeds 1 woord vandaag) in de Philharmonie. Ook daar aanwezig: een tafel met voorbedrukte kaders en tekengerei teneinde jongelingen en tekenlustige aanwezigen van kennelijke leeftijd te doen overhalen zelf ook een cartoon of strip te tekenen. Met leesbaarder zinnen dan Meneer D placht te construeren (die het erom doet uiteraard; archaïsmen en anti-Churchill-redevoeringen-woord-en-zinslengte-uitgangspunten negerend). In het kader ‘put your money where your mouth is‘, maar dan in een schone Nederlandse volzin vroeg de dame enthousiast of Meneer D dan niet ook een tekening wilde toevertrouwen aan het papier. Gelukkig had Meneer D zijn eigen roze tekenpotlood en chique tekenpennen bij zich, wat al een deel van een instantcartoon in kwaliteit kan verbeteren. Bovenstaande – een in PhotoShop opgekuiste foto daar het origineel in de burelen van Comik.nl prijkt of in de archiefla is verdwenen – cartoon was daar het resultaat van. Een flauwe – makkelijke – woordgrap van Meneer D.

Terzijde: een goede bekende van Meneer D snapte de grap in eerste instantie niet. Zij had verwacht dat Meneer D diepere lagen, dubbelzinnigheden en woordspelingen met stijlfiguren voor literair gevorderden erin had gestopt. Hélas. Dit keer niet. Dus niet te moeilijk denken bij deze cartoon.

Wel nog de extra laag in de cartoon – herkenbaar voor de aanwezigen van de Stripdagen – was de tocht. De wind. Een enkele warme windvlaag was er in het weekend van 4 en 5 juni wel te bespeuren, maar verder was het heet. Zonnig. Stralend blauwe lucht. Inkt verdampte uit de pennen voordat ze het papier konden raken voor het signeren van albums op de Grote Markt. Een contextuele connotatie voor de insiders (eigenlijk outsiders, want binnen had je er geen last van), daar het juist géén winderig (wel Windig) weer was. Eh bien, we dralen af (ja, dat was een bewuste contaminatie die als neologistische constructie ook leuk is).

Als vervolg op de leuke conversatie met Mevrouw Comik.nl – wiens naam Meneer D niet noemt, omdat hij niet helegaar zeker is dat ze dat zou willen – heeft Meneer D bij Comik.nl ook een account aangemaakt. Waar reeds een cartoon is gepubliceerd. Zie Meneer D taalt ernaar: ramadan. De oplettende, trouwe en volhardende lezer van dit blog heeft de ramadan-cartoon uiteraard reeds gezien afgelopen woensdag.

Wordt vervolgd!

De Volkskrant: ‘Meneer D. wordt met de dag een leveltje agressiever’

Meneer D ontkent alles! Het blijft aanmatigend en onluisterend lastig zulke luisterrijke laster! Je reinste onravissante reputatieschade van een zorgvuldig opgebouwd eloquent imago…
Het is net zo bar en boos als de boel hier kort en klein.
“Waaaaat?” vraagt u zich misschien af op cabaretesque Richard Groenendijk-toon.
Welnu. Eh bien.

‘Meneer D. sloeg eind januari zijn interieur kort en klein en deed een zelfmoordpoging. De ambulance kreeg politiebegeleiding. Toch was hij een dag later alweer thuis, schreeuwend en huilend om hulp. Het enige dat ze zeker weten over meneer D. is dat hij het syndroom van Gilles de la Tourette heeft.’

Leugens en pgb-propaganda uiteraard. ‘Dat doet-ie anders nooit!’ Precies want Meneer D ontkent alles.

Dit artikel dus in De Volkskrant: ‘Meneer D. wordt met de dag een leveltje agressiever’. Ongehoord (door de ggz-instellingen)!

Valengein I – Modderijs

(Valengein? Ja, Meneer D kon inderdaad geen slechtere woordgrap bedenken. Graag gedaan.)

Valentijnsdag. Tijd voor liefde en overpeinzingen. Hart voor de woordelijke zaak. De liefde verklaren? Uiteraard! Maar dan wel Meneer D stijl.

Dit (precies) 100-woorden-verhaal schreef Meneer D voor de schrijfwedstrijd IJsbloemen.

Modderijs

Door bijtende vrieskou fiets ik over de dijk. Onder de snelbinders: een grote bos rozen.
Rood.
Vandaag. Vandaag ga ik het haar zeggen.

In haar voortuin rinkelt m’n fietsbel. Verkleumd zet ik mijn fiets op slot. Een silhouet verschijnt voor het matbevroren keukenraam.

Haar silhouet!

“ik”
Langzaam schraapt ze, smeltend, spiegelbeeldige letters door de ijsveren op het raam.
“hou”
Ik worstel met de snelbinders.
“van”
Mijn adem bevriest vol aandacht voor haar vinger.
“je”
Nog een silhouet naast haar?!
“broer”

De bos valt. Bevroren rozen knakken op het ijspad. Roodgebroken blaadjes mengen zich met modderijs.

Kerst met Geur & Gour

Tweede kerstdag. Ik was klaar en gaar voor het betere gravad lachwerk. Want: vandaag Geur & Gour te gast. *Ping* een WhatsSoepje: Geur & Goor waren al in de straat! Of ik alvast op zijn Twents of letterlijk de deur los kon maken, dat was wat makkelijker met de deur in huis vallen. Ze kwamen aanrijden in zo’n chique braadslee. Flink bakbeest, stond geparkeerd over 2 parkeerplekken, dus dat wordt een mooie parkeerbonbon. Na entree werd het al meteen gezellig: Amuse me! Dat gaat zeker lukken met die twee spraakwatervallen voor de kerstdis (wie gaat er gedist worden?), dus de keuken stond al gauw vino blanc. De grappen rolden al over de tong. Vaatje zout op tafel, kunnen ze uit tappen en want hun flauwe grappen zijn veelal van hetzelfde tafellaken een pak en dan is zo’n vaatje wel handig. Het eten was dan weer niet uit een pak. We zaten er wel in, maar aten er niet uit. Nee. Ik had ook geen zin om in de keuken te staan. Ik voelde daar namelijk al nattigheid. Vanavond gingen we gedrieën lekker makkelijk smakelijk gour-

Nee, ik kon het niet uit mijn mond krijgen noch sparen. Met zo’n pakket met vakjes en stukjes bij beetjes zelf. Je weet wel. Na lang braadslagen, koos je dit jaar toch maar weer. Gour-

Hmm.

Oké. Nu moest ik toch heerlijk zijn. Dat hele gour-uche-uche kwam me zwaar de neus van de zalm uit. Alsof ik uitgerookt was op dennenhout. Het helemaal zat. Zeker de reclames om te goor- ehm. Zat. Alsof de drie flessen vino blanc die Geur & Gour al fluks naarbinnen hadden geswaffeld ook in mijn maag als een haggis linksdraaiend zaten te dansen. Zat. En Geur & Goor zaten maar lachhinnekend te balken alsof ze in de brij zaten, met een steekje los. Dit werd geen dubbelgetrokken consommé van een avond. Moest ik me dan maar laten meevoeren door de avondmaalstroom? Schrap dat geurige goorverecht maar vast. Het gezelschap bleek helaas toch niet veel soeps, zelfs niet met -stengels. Ik zag er echt geen stokbrood met pindasaus meer in. De topchefsterren voorspelden al panne op een gloeiende plaat gedruppeld. Dus besloot ik de stekker (van het gour-suffixapparaat) eruit te trekken van een goede mergpijp. Geur & Gour kregen de zak. Een snoepzak, dat wel, – net als na kinderfeestjes met poffertjes – bij het onttafelen. De kerstballen! Hoppa, de limo zonder prik maar weer in. Weer wat rustiek en landelijkheid in huis.

Nee, vanavond werd het toch nog een geslaagde en niet geplaagde avond. Geur & Gour de deur uit. De salmonellavakjes met verpakking en al in de klieko.

Heer-lijk nog de hele avond in mijn eentje op tweede kerstdag zitten gourzonderen. Echt een aanrader voor iedereen de volgende Kerst (of Oudjaar of Sinterklaas): ga eens gezellig met de hele familie gourzonderen!

Terrorism: The Lone Wolf

With the current events and polarisation, time to put a pun to some perspective. More food for thought – regarding terrorism, mass shootings, US gun laws, the NRA and ISIS (IS / ISIL / Daesh) – than a punny pun perhaps. But still, the word play is there. Of course. The thought is there as well.

The Lone Wolf Pack

You might also like:
Beeldtaal: de dreiging in Brussel anders verwoord,
Hoed u voor terrorisme!,
Charlie Hebdo: The Response,
Mohammed-cartoon?,
Terrorist Charlie Hebdo: “I killed in the *** of Allah”

Taalobservatie: de schreeuw

“WAAAAARGH!” hoor ik rechts van mij schreeuwen. Ik kijk op. Zie alleen een oudere heer, met wit Doc Emmett Brown haar met geruite stropdas en oranje regenjas en een lichte lach, op de fiets aankomen.

Geen aanleiding tot geschreeuw. Behalve dat hij net onder een viaductje doorreed en dat zo lekker galmt…

Sommige ‘jeugdtaal’ of straattaal vergaat hopelijk nooit.

Hoed u voor terrorisme!

Zelfs voor eenieder die veelal slechts vluchtig het nieuws volgt, vergt het onderkennen dat het vluchten van volatiele vluchtelingen richting Europa een grote vlucht neemt, geen hogere wiskunde. Met de harde dobber voor het voorstellingsvermogen dat de verontrustende vooronderstellingen dat terroristen net zo hard dobberen richting de Europese grenzen, als de schrijnende gevallen van hen, die niet gevallen zijn in de strijd in Syrië, die zich vol ellende vervoegen bij de vervlogen voetafdrukken en verwijderde kinderlijkjes in de branding van de Europese stranden. En gezamenlijk hun wanhopige hongerige tocht voortzetten richting Hongarije en het weldadige Westen waar de grenzen zich langzaam sluiten. Maar – nog – niet gesloten zijn.

Ze zijn onder ons. Maar wie zijn ‘ze’? De irrationele paniek [1] om potentiële terroristen die in den lande mogelijk een aanslag plegen grijpt her en der drastisch en onverbiddelijk om zich heen. [2] [3]

Deze onwelvoeglijke gevoelens van ongenoegen frequenteren al kopopstekend vooral bij bepaalde golflengtes [4] van het politieke spectrum (en bij bepaalde ultraviolent groeperingen), die Meneer D niet nader zal noemen, omdat ze verondersteld vermeend niet noemenswaardig zijn.

Hoed ú zich al voor dra naderend terrorisme en angstaanjagende malheur dan wel het maltraiteren van uw dagelijkse bezigheden middels een zouteloze en laffe aanslag? Doch, wees wijs, leer eerst de feiten [5], vooraleer u fijt aan uw vinger krijgt van het wijzen.

Angst voor daders in onze wijken of wijken voor de daders? Alles draait om risicoduiding in plaats van onduidelijk dan-wel-dan-niet-dodelijke doemdagen van demagogische desillusie door deliberaat alvast de daders te duiden.

Risk is not just a board game!

Kijk naar het risico en weet waar uw kansen of onkansen liggen en ontspring de dodelijke dans. En relativeer op van uw, al dan niet politiek-pluche, zetel!

Doe als Meneer D. Word ook een doomsday prepper [6]. Handel naar de statistieken!

De kans dat u komt te overlijden door een terroristische aanslag [7] is vele malen kleiner, dan dat u komt te overlijden door een val van het keukentrapje [8] in uw eigen keuken.

Meneer D is al helemaal voorbereid op mogelijk terrorisme in zijn buurt.
Hij heeft geen keukentrapje.

* [1][2][3][4][5][6][7][8]: klik op de koppelingen van bronverwijzingen in het artikel om naar de bronnen te gaan. Meneer D style.