Nieuws uit april 2009: Rouvoet onderzoekt Anorexiasites

(uit het archief)
Nieuws uit april 2009: Rouvoet onderzoekt Anorexiasites 

“De verwachting is als Rouvoet waarschuwingsteksten op pro-anorexia sites laat plaatsen, hun ledenbestanden flink uitgedund worden.”

“Allochtoon met anorexia vreest uitzetten”

“Ik zag de foto’s op die pro-ana site en kon geen hap meer door mijn keel krijgen!”

“Oh, heb je mijn underground pro-ana site toch gevonden? Mondje dicht, hè?”

Geen commentaar!

Geen Commentaar!

(Uit het archief, oktober 2005. Met moeie kop aan een stuk door een onzinnige associatieve dialoog – met hopelijk humor – geschreven in trein en vliegtuig van Amsterdam naar Lyon)

X: Zo. Daar zijn we weer.
Y: Je gaat toch niet een heel stuk weer van die typetypetype doen hè?
X: Nee, ik ben wel van plan wat meer niveau in te brengen dit keer.
Y: Gelukkig maar. Maareh, dat X en Y, dat slaat toch nergens op? Ziet er niet uit!
Z: Helemaal mee eens.
X: Z?? Wat doe jij hier?
Z: Dat zal wel blijken.
Y: Maareh, X, jij bent zo bijdehand…
X: Moi??
Y: Dat bedoel ik. Zal ik niet gewoon je aangever spelen? Dan noem ik mezelf ook aangever.
X: Lijkt me een goed plan. Ik kan wel een aangever gebruiken. Van mezelf ben ik namelijk echt niet lollig.
Aangever: Klopt. Ik geef de voorzet.
X: En ik schiet in open doel. Of was het open deur?
Aangever: Maareh, wil je nu als Mister X door het leven blijven gaan?
X: Neuh. Aangezien jij mij iets aangeeft, moet ik het wel aannemen. Zal ik wel de aannemer zijn. Lijkt me een goede.
Aangever: Inclusief bouwfraude?
Aannemer: Fraude, fraude. Ik noem het liever Bram Peperiaans boekhouden.
Aangever: Wat is de rol van die Z dan eigenlijk?
Z: Heel simpel, soms kun je wel wat aangeven, maar heeft de aannemer net een zetje nodig. Ben ik van. De Zet.
Aannemer: Als je dat maar niet doet als ik op de steiger sta.
Aangever: Nee, als je boven op de Dom staat!
Z zingend: Kijk ik ff naar benêe..
Aangever: Herman Bertien is reeds overleden, dus dat lied hoef je niet meer te zingen hoor.
Aannemer: Klinkt heel aannemelijk, maar dat vind ik al gauw. Zit hem in mijn rol.
Aangever: Closet rol?
Aannemer: Wij aannemers denken liever in pay roll.
Z: Doe mij maar spring rolls.
Aangever: De Royce variant heeft mijn voorkeur.
Aannemer: Ah, de Phantom zeker… Doet me weer denken aan paprikakruipbeestjes en poltergeists…
Z: Moet ik je ff een flinke zet geven? Onder de rails?
Aannemer: Nu verklap je iedereen dat we in de trein zitten.
Aangever: Kedeng kedeng.
Z duwt Guus M. onder de bielzen.
Aannemer: Ja, we zijn op reis.
Aangever: Waarheen leidt de weg?
Aannemer: Naar Grenoble. Zonder Mieke.
Aangever: Wat ga je daar doen dan?
Aannemer: Werken. Enne, als we straks op Lyon landen, moet jij vooral extra goed uitkijken.
Aangever: Hoezo?
Aannemer: Nou, de douane zou kunnen vragen of je iets aan te geven hebt. En gezien je rol MOET je wel antwoorden…
Aangever: Jaja, dat ik niets anders doe dan dingen aangeven. Maareh, als ik wat aan jou geef –
Aannemer: Hoho, ik moet op mijn eigen bagage letten, mag niets van iemand aannemen als ik door de douane ga. Druist wel tegen mijn rol in hè?
Aangever: Dan geef ik het eigenlijk weer af. En dat doe ik weer graag. Afgeven op jou.
Aannemer: Alles goed en aardig, maar onderwijltussen zitten we in een Fokker 70 richting Lyon.
Aangever: Ah… De romantiek van de zonsondergang (kijkt uit raampje) in de luchtvaart…
Aannemer: Gek woord eigenlijk. Luchtvaart. Je zou eerder luchtvliegt verwachten.
Aangever: Matig, matig. Net als die turbulentie nu. Darn… Ik zie de vleugels gewoon klapperen…
Z: Ja, ik heb ze net een zetje gegeven.
Aannemer: Ik wil het ff hebben over van die armbandjes die je overal ziet. Van die gekleurde bandjes die ergens voor staan.
Aangever: Je bedoelt die gele band Livestrong tegen kanker, de witte tegen geweld en voor vrede, de pink ribbon tegen borstkanker, de blauwe band voor Wilders en …
Aannemer: Precies… Die ja. Je hebt nu ook een nieuwe. Pimpelpaars met gele stippen.
Aangever: Oh?
Aannemer: En ook met deze band steun je een goed doel. Hij wordt uitgegeven door een samenwerkingsproject van de Clini Clowns en Ronald McDonald..
Aangever: Laat me raden..
Z: De lachband!!
Aannemer. Precies.
Z: Lijkt me ook wel een goeie. Naast hier een beetje de onderzetter te spelen, zal ik ook de lachband gaan doen. Hahaha. Leuk. Hahahahaaaahi. Humor, nou, haha. Da’s lachen!
Aannemer: Zolang je de grappen aan ons overlaat.
Aangever: Moet je wel nog met de eerste grap komen. Maareh, je zit hier te zweten, paniekerig om je heen te kijken. Last van vliegangst?
Aannemer: Ik noem dat liever typisch vluchtgedrag.
Z: Hahahahaha.
Aangever: Je bent wel irritant zo Z.
Aannemer: Vermetele woorden die je daar sprak.
Aangever: Nee he, je gaat toch niet weer een lezinig geven uit het hernieuwde Groene Boekje dat deze maand, den oktober 2005 verschijnt?
Aangever: Goed idee.
Aangever: Al dat eloquente en erudiete gedrag is nergens goed voor.
Aannemer: Nee, nergens goed voor, maar wel leuk af en toe zo’n loos woord als interjectie.
Aangever: Wilt u koffie, thee, water of jus?
Aannemer: Ik dacht dat het cabinepersoneel aan het uitdelen was en niet jij?
Aangever: Klopt, maar daar hebben wel nog geen rol voor. En als de piloten met een roll beginnen, flikkeren we uit onze stoel.
Z: Fasten your seatbelts! Hahaha.
Aannemer: Mijn stoelgordels versnellen? Hoe doe ik dat?
Aangever: Mijn inspiratie is wat op aan het drogen.
Aannemer: Dat krijg je met die droge lucht in het vliegtuig.
Aangever: Zo… We gaan zo een andere tijdzone binnen. Het is nu tien voor acht Nederlandse tijd.
Aannemer: En over enkele ogenblikken huit heure moins dix Franse tijd. Jaja, ik vat ‘m.
Aangever: Die uitbarsting op vocabulair gebied blijft een beetje achter hè?
Aannemer: Ja, dat vind ik ook wel prettig ja.
Aangever: Flauwe grappen dan maar?
Aannemer: Lopen twee cactussen door de woestijn, zegt de een tegen de ander: “Kijk uit, daar vliegt een ballonnnnnnnnnnnnn”
Z: Hahahaahaha. *proest*
Aangever: Ah… Dat is zeker weer zo’n nihilistische grap.
Aannemer: Beter dan al die grappen over skiwi’s en Drop de Nijs.
Aangever: Wel een lawaai hier, zo vlak bij die motoren in een klein vliegtuig.
Aannemer: Wat zeg je?
Aangever: We zijn bijna in La douce France!
Aannemer: Ga douchen Frans?
Frans: Riep je mij?
Z: Hé, jij was nog niet geïntroduceerd!
Z geeft Frans een zetje buiten beeld
Aangever: Dat noem je buiten beeld?
Aannemer: Nou ja, Frans gaat in elk geval heel snel aan lager wal geraken.
Aangever: Z, doe je naast lachbanden ook klapvee?
Z: Hoezo?
Aangever: Nou, Frans gaat zo wel flink klappen, dus applaus lijkt me op zijn plaats.
Z: Klap klap klap.
Aannemer: Weinig overtuigend.
Aangever: Eigenlijk ben ik veel te moe om hier stompzinnig te typen.
Aannemer: Dus val je andere mensen die dit lezen er maar mee lastig?
Aangever: Lijkt het wel op ja.
Aannemer: Grrrmbl. In het hele vliegtuig is er één vent die zijn stoel compleet naar achter heeft gezet.
Aangever: Mag ik raden?
Aannemer: De vent voor me. Dus nu zit ik krap, maar vooral: mijn laptopscherm staat nu zover dichtgeklapt door die schuine stoel, dat het beeldscherm niet meer leesbaar is vanuit deze hoek.
Aangever: Gelukkig kun je Danny typen!
Aannemer: Huh?
Aangever: Blind!
Aannemer: Een champignonnetje, tralalalala!
Aangever: Ah. Reclame voor Franse ketens?
Aannemer: Zlaaptijd. We zijn galant!
Aangever: Bedoel je niet geland?
Aannemer: Dat was Frans voor The Eagle has Landed.

De meest naïeve persoon van 2009

(eerder elders gepubliceerd in maart 2010)

De meest naïeve persoon, te goed van vertrouwen, van 2009:
Voor het derde jaar op rij alweer…
Mevrouw T. van der Sluier!
In 2009 is mevrouw Van der Sluier, Tipje voor vrienden, zeer vele malen opgelicht door allerhande, ja, zelfs door brave lieden. Ze schijnt het niet te leren.