Bruut van achteren

Bruut besluipt Juul van achteren. Juul heeft niets in de gaten. Hij weet tenslotte wie zijn betrouwbare vertrouwelingen zijn en droedelt met zijn griffel nog wat verder in z’n wastablet.

Dan steekt Bruut van achter de schaduw zijn dolk ferm tussen Juuls schouderbladen.

“Au, verdikke!” keelt Juul getergd luid uit. Hij blijft als ook aan de grond genageld staan en draait zijn hoofd.

“Brutus, gij mijn zoon?!” brengt hij met verbazing uit.

“Jazeker, ikke” antwoordt Bruut met een brede lach en duwt uitkijkend op Juuls rug het mes nog wat verder tussen de schouderbladen in.

Juul kermt ondertussen: “Zoon Brutus, ik dacht dat juist jij achter me stond?”

Bruut: “Maar Juul, ik stá toch achter je?!”

Auteur: Meneer D

Meneer D is een taalpurist en woordengoochelaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s