De Frans Bauer Paradox

De Frans Bauer Paradox

Kent u de Frans Bauer Paradox? Meestal noem ik het de Frans Bauer Theorie, maar eigenlijk is het een paradox. De Frans Bauer Paradox. Ik verkondig hem al vele jaren. Hieronder zal ik hem voor u uiteen zetten.

“Ik ben heel blij met Frans Bauer”

Nu zult u denken: wat?! Hij is blij met die Bananasplit Frans? En degenen onder u die mij wat beter kennen zullen denken: wat?! U houdt niet van Nederlandstalige muziek, al helemaal niet van smartlappen en volksmuziek! Hoe kunt u dan blij zijn met Frans Bauer?

Die vraag is zeer gerechtigd. De paradox betreft het muzikale werk van de heer Bauer, niet de TROS-grappenshows of de optredens in films over Kabouter Plop. De muziek vormt de kern van deze paradox. Ik zal het u uitleggen.

Stelt u zich een concert van Frans Bauer voor. Ik weet dat dit weerstand bij u op kan roepen, maar ik verzoek u het toch levendig te visualiseren. Stelt u zich het publiek van dit concert voor. Aanschouw de stereotype Frans Bauer fans die, mogelijk met huivering, aan uw geestesoog voorbij trekken. Bepaal voor uzelf in hoeverre u zich geheel met deze fans kunt identificeren, in welke mate ze bij u passen. En u bij hen. Laat gerust uw emoties toe. Houdt dit beeld en dit gevoel vast.

Stel nu, stel dat er geen Frans Bauer c.s. zouden zijn. De massa fans van volkszanger Bauer – die u nog immer voor uw geestesoog heeft – zou dan hun heil elders zoeken. Al deze mensen zouden de concerten waar u en de uwen heen gaan bezoeken. Dat zou een grote bezoeking worden; u bent niet meer omringd door de uwen, maar door fans van Frans Bauer! U, temidden van deze mensen, bij uw geliefde concert. Wat zou dit met u doen?

Vandaar de Frans Bauer Paradox: ik zeg u, ik ben blij met Frans Bauer. Heel blij. Dank zij Frans Bauer zitten u en ik met alleen de uwen bij uw concerten. En zitten Frans Bauer fans bij Frans Bauers concerten. Leve Frans Bauer! Leve de Frans Bauer Paradox!

Advertenties

Auteur: Meneer D

Meneer D is een taalpurist en woordengoochelaar.

7 thoughts on “De Frans Bauer Paradox”

  1. Zeer edelgestrenge Mijnheer D,

    Om geheel andere redenen ben ik blij met de heer F Bauer.

    Wanneer men gaat proberen te definieren wanneer een bepaalde liedtekst dan wel een bepaald gedicht de kwalificatie goed mag dragen, schop ik graag de heersende opvatting van goed onderuit.
    Wanneer is een liedje goed? Wanneer er meer dan zoveel van verkocht zijn? Wanneer het in je hoofd blijft rondzingen? Wanneer je zoveel nummer één hits hebt gehad? Wanneer je 10 keer Ahoy uitverkocht krijgt? Als de meerderheid van het volk kaartjes koopt voor zo’n concert? Wanneer het je smaak is? Omdat je moeder er ook zo van hield? Leve Bauer en zijn aanhang. Zouden we een steekproef doen onder zijn grote schare fans, krijgen we een mooi beeld van gemiddeld Nederland.

    Wat zouden ze stemmen eigenlijk?

    Mejuffrouw M.

    1. Het hele punt van Meneer D was niet de muziek noch de poëtische kwaliteiten van de heer Bauer. Het ging om de metafoor en zijn vermeende toehoorders. Het gaat niet om goed of slecht. Met Debelius krijg je geen 20.000 jongeren die dansend uit hun dak gaan, edoch teksten als eindeloos herhalend “whatsyouwaitingfor” zullen geen literatuur prijzen winnen. Interessant genoeg overigens dat de massa’s houseliefhebbers in de jaren 90 wél stonden te dansen op Edvard Griegs Peer Gynt Suite (in the hall of the mountain king), alleen dan in de versie “Ruffneck rules da hardcore scene”. Doel en kwaliteit gaan niet altijd hand in hand, zeker niet bij de kunsten.
      De hoogste niveaus van kunst en wetenschap staan meestal garant voor slechts een kleine schare volgers die het volledig begrijpen en waarderen. Massale kunst heeft een nivellerend effect, waardoor wat het beste is niet per se de grootste massa aanspreekt. Kant-en-klaarmaaltijden zijn zo op de algemene smaak aangepast, dat alle randjes eraf zijn gehaald en eigenlijk nergens meer naar smaken. Met muziek gaat het soms eender. Niet iedereen zal hoogstaande literatuur, wetenschap, poëzie of muzikale composities kunnen begrijpen, noch waarderen. Evenzo Meneer D.

      Wat ze stemmen: dat hangt af of ze net als Frans B. een poliep op hun stembanden hebben of niet. Dan kunnen ze niet stemmen.

  2. Waaruit maar weer blijkt dat ook Frans Bauer een linkse hobby is, enkel bedacht om ons, linkse, cultuurminnende rakkers, rustig onze veel te zwaar gesubsidieerde concerten te laten bezoeken. De waarheid zit altijd weer ingewikkelder in elkaar dan wij in al onze wijsheid zouden kunnen bedenken!

      1. Meneer D kent Fischer Z niet echt. Wel Drs. P.

        Meneer D vindt voor hemzelf Frans Bauer een linke hobby. Meneer D ziet zichzelf voorts als cultuurplussende rekel.

  3. Meneer D kan vast en zeker nog wel kaarten kopen voor het concert in februari in Deventer.
    Er komt wat minder volk op af dan bij F Bauer, maar dat gaat slechts over aantallen.
    Edoch, het moet je wel smaak zijn nietwaar? YouTube biedt veel nieuw, maar gelukkig ook oud werk aan.
    Bijvoorbeeld deze:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s